༡༠༥
༡༠༥
ཡང་ཞལ་སྔ་ནས་ཞི་གནས་དང་སེམས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་གནས་པ་གཉིས་མི་གཅིག་ཞི་གནས་ནི་སེམས་གང་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཡུལ་དེ་ལ་མི་གཡོ་བར་གནས་པ་ཡིན། སེམས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་གནས་པ་ན། རྣམ་རྟོག་གི་ཡུལ་ཅི་འཆར་ཡང་བཏུབ་པ་ཡིན། དེ་གཉིས་རིག་པ་སྒོར་ཐོན་མ་ཐོན་གྱི་ཁྱད་ཡིན་གསུངས་པའི་དོན་ཞི་གནས་ནི་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་པ་གང་དང་གང་ཡིན་པ་དེའི་འགལ་ཟླའི་གཉེན་པོ་དགེ་བའི་དམིགས་པ་རེ་ལ་སེམས་གནས་ནས་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཡིད་བྱེད་བཀག་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཉིད་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་དེའི་ངང་ལ་བཞག་པ་ན་ལྷའི་རྔ་བོ་ཆེ་བསྒྲགས་ཀྱང་སད་པར་མི་ནུས་ན་ཞི་གནས་གྲུབ་པའི་ཚད་དུ་བྱེད་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྒོམ་ལ་འདི་སྒོམ་བཟང་ཤོས་སུ་བྱེད། དེ་ཉིད་ལ་གསལ་ཐོན་ན་གསལ་སྟོང་ནམ་མཁའ་གཡའ་དག་པ་ལྟ་བུའི་ཤེས་ཉམས་འབྱུང༌། འདི་ཙམ་ལ་གདེང་བཅས་ནས་སྔོན་གྱི་བླ་མ་བཟང་པོར་གྲགས་པ་མང་པོའང་འཕགས་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་མང་རབ་བྱུང་འདུག སྡོམ་ལྡན་ལ་རྫུན་སྨྲའི་རྩ་ལྟུང་གི་སྐབས་སུ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ནི་མ་གཏོགས་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ན་ལེགས་འདུག་གོ། ཞི་གནས་ལའང་ཐེག་དམན་པ་དག་ནི་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཁོ་ནའི་ཆེད་དུ་བསྒོམས་ཀྱང༌། ཐེག་ཆེན་ནི་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་མཚན་རྟོག་གི་གཉེན་པོར་ཞི་གནས་ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་གཙོ་ཆེ་སྟེ། རྟེན་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཞི་གནས་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་སྒྲིབ་པའང་རང་དགར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་གནས་པ་ན། སེམས་ཉིད་ལ་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་སྐྱེ་འགག་འབྱུང་སྡུད་བྱེད་པས། སེམས་དེ་ཉིད་ཀྱི་མ་འགགས་པའི་རོལ་པ་ལ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཤར་ཅིང་ཇི་ཙམ་ཤར་ཡང་མཚན་འཛིན་སོགས་སྒྲིབ་པའི་དབང་དུ་མི་འགྱུར་བར་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱར་མ་ཆད་པར་གཡོ་བ་མེད་པར་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་གནས་པ་ཡིན། རིག་པ་སྒོར་ཐོན་མ་ཐོན་ཞེས་པ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་སེམས་དེའི་སྟེང་དུ་འཆར་རུང་མི་རུང་ལ་བྱེད་པ་ཡིན། ཡང་གསལ་སྟོང་གི་ཉམས་ཅི་ཡིན་ཆ་མེད་པ་ཞིག་བྱུང་ཞུས་པས། དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བྱ་བ་ཡིན། འོ་སྐོལ་གྱིས་དེ་ག་ན་ཤེས་གསུངས། ཡང་ཐང་གཅིག་གསལ་ལ་གཏད་པ་མེད་པ་སྟེ་གཞི་མེད་དུ་འགྲོ་བར་འདུག་ཞུས་པས། དེ་དོན་དམ་གཉུག་མ་རང་གི་ངོ་བོ་བྱ་བ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་ནད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཅི་བྱུང་ཡང་དེ་ལ་རིག་པ་གཏད་པས་གཞི་མེད་དུ་འགྲོ་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན། ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི། གསལ་སྟོང་གི་ཉམས་ཅི་ཡིན་ཆ་མེད་པ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་དེ་རྣམ་ཤེས་འཁྲུལ་བློའི་འདི་ལྟར་འདུག་ཅེས་ཅི་ཡིན་གྱི་ངོས་བཟུང་མེད་པ་བློ་འདས་ཤིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན། དེ་ཉིད་དྲི་བྲལ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས། ད་ལྟ་རང་རྒྱུད་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན་ལམ་དུས་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་འོ་སྐོལ་གྱིས་ག་ན་ཤེས་གསུངས་པའང་དེ་ལ་དགོངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་དེ་འཁྲུལ་ཤེས་ཀྱིས་བཙོན་དུ་འཛིན་མི་བཏུབ་པའི་དོན་ཡིན། ཐང་ཅིག་གསལ་ཡང་གཏད་མེད་གཞི་མེད་དུ་འགྲོ་བ་ནི་དེ་ལྟར་གྱི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་ཁོ་ཁོ་རང་གི་ངོ་བོ་རང་སྟོང་དུ་འགྲོ་བ་ལས་ཁོ་ཉིད་མི་སྟོང་བར་གཞིར་བྱས་ནས་ཆོས་གཞན་གྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་བ་ལང་རྟས་སྟོང་པ་ལྟར་མ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་ཚུལ་དེས་ནད་ལ་སོགས་པའི་དངོས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་ངོ་ལ་བལྟས་པ་ནའང་ཁོ་ཁོ་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་ཆགས་ཐོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་བེམ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་ཕྲ་རབ་དག་ལ་བྱེ་བ་བརྒྱ་སྟོང་ཆར་བཤགས་པའི་ཆ་ཤས་གཅིག་ཙམ་ཡང་ལྷག་མར་ལུས་པར་མི་འགྱུར་བར་ཁོང་དུ་ཆུབ་པ་ན་དངོས་ཆོས་ཀྱི་འཁྲུལ་བློ་སངས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།

105
又尊者说，止观和安住于心性之义两者不同。止观是指心不动摇地安住于所缘对境上。而安住于心性之义时，无论现起什么念头的对境都可以。这两者的区别在于觉性是否已超越，如此说道。
止观的意思是，对于贪等任何烦恼，以其对治力——善的所缘——使心安住，阻止其他的意识活动，为了获得禅定的稳固而安住于那种状态中，即使敲响天鼓也不能醒来，这被视为止观成就的标准。世间修行中，这被认为是最好的修行。若在此之上能够清明现起，就会产生如清净虚空般的明空体验。很多以前被称为善知识的人仅仅依靠这种境界，就自称为圣者，这种情况很多。如同在有戒者说妄语的根本堕罪中所说"除了增上慢"，这样说是合理的。
即使是止观，小乘行者也只是为了对治烦恼障的烦恼而修习，而大乘则主要是为了对治所知障的执着而进行止观的见解修持。依靠所知障的静止，烦恼障的障碍自然也会消除。
当安住于心性之义时，由于心性能生灭变化出轮回涅槃的各种法，所以在心不阻碍的显现中，一切所知都会显现，无论显现多少，都不会被执着等障碍所控制，对所有知与所知的法没有任何阻碍地不动摇，自然本性中安住。
所谓觉性是否超越，是指自己相续中的一切所知是否能在该心性中显现。
又问："明空的体验是什么样的，无法描述？"回答说："那就是佛陀的不二智慧。我们怎么能知道呢？"又说："有时明而无所缘，似乎成为无基础。"回答说："那就是胜义本初的自性。同样，无论什么病痛生起，将觉性专注于上面，它就会成为无基础，这就是法性。"
这句话的意思是：无法描述的明空体验，就是前面所说的平常意识不再被分别心执着为"是这样"的可识别对象，而是超越心识的状态。当它达到最极清净时，就是佛陀的智慧。若在现在自相续中现前，则是道位瑜伽现量智慧，所以说"我们怎么能知道"就是这个意思。正因为如此，平常的意识不应被执着为迷乱识的囚徒。
虽然一时清明但无所缘、成为无基础，是指如此的平常意识本身也是以自性空为本性，而不是像"牛马是空"那样以某物为基础而说其他事物为空的空性。正是这种自性空的方式，当观察疾病等一切实法的自性时，它们也以自身本性为空，物质和心识的粗细微尘和刹那都可分解为数以亿计的部分，没有一个微小部分能够留存，当完全了解这一点时，对实法的迷乱心识就会消除。


 །གནད་འདི་དཔྱིས་ཕྱིན་པའི་རྟོགས་པ་ཐོབ་ན་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པར་གྱུར་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་སྟོན་ནུས་པ་འབྱུང་ཞིང༌། དེང་སང་ཤར་ཙོང་ཁ་པ་དཔོན་སློབ་དག་གིས་མཆིད་མོལ་གླེང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་སྟོང་བྱ་ནི་བེམ་ཤེས་སོགས་དངོས་པོ་དོན་བྱེད་པའི་ཆ་ཁོ་ཁོ་རང་གི་ངོ་བོ་དེ་སྟོང་བྱ་མ་ཡིན། སྟོང་བྱ་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་རང་བདེན་པ་ཞིག་ཡིན་ཞེས་ལྟ་སྒོམ་དུ་བྱེད་པ་དེས་ནི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་སྟོན་ནུས་པ་ག་ལ་ཞིག རྟེན་འབྱུང་དོན་བྱེད་པའི་དངོས་ཆོས་ཀྱི་སྤྲོས་མཚན་གྱི་ཆ་དེ་ཉིད་ལ་དམིགས་ཞེན་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་གོ་ཉམས་རྟོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆགས་སྡང་མངོན་གྱུར་ཙམ་ཡང་མགོ་གནོན་པར་ནུས་པ་ཡེ་མི་འབྱུང་ཞེས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བཀའ་བསྟན་བཅོས་སྔར་བྱུང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསུངས་སོ།

若彻底理解此要点而获得证悟，则成为了悟空性的瑜伽士，能无碍地展示空性的神通。而现今东方宗喀巴师徒等所谈论的一切法自性空的空性对象，并非物质、意识等有实作用之事物本身的特性为所空对象。他们认为所空的是自性成立的实体，是某种真实存在的东西，这样的见解和修行，怎么能够展示通达空性的神通力呢？依靠缘起有作用的实法的戏论相，对其离开执着而生起的空性理解和体验，完全无法压制贪嗔等的现行——这是大乘一切经论所共同宣说的。


 །ཡང་རླུང་དབུ་མར་ཇི་ལྟར་ཚུད་ཞུས་པས། ཡང་དག་པར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ཚུད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཙ་ན་ཡིན། དེ་མ་གཏོགས་པ། ར་རོ་བ་དང་བརྒྱལ་བ་དང༌། འཁྲིག་པ་སྤྱོད་པ་དང༌། རླུང་འཕོ་མཚམས་དང་ཆགས་སྡང་སོགས་དྲག་པོ་སྐྱེས་པ་དང༌། མོས་གུས་སྙིང་རྗེ་སོགས་དྲག་པོས་ཁམས་འདུས་པ་དང༌། གཉིད་འཐུག་པོ་དང༌། སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པས་ཡུལ་མཐོང་མ་ཐག་ཚོགས་དྲུག་གི་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བའི་སྐབས་བརྒྱད་པོ་དེ་ཡིན་ཀྱང་ཉི་ཚེ་བ་ཡིན། འདིར་བླ་མའི་གདམས་ངག་གི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་རྡོ་རྗེ་ལུས་ཀྱི་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་པས་རྐྱེན་བྱས་ནས་དུས་གསུམ་དུ་དབུ་མར་རླུང་འཇུག་སྟེ། བུམ་དབང་སོགས་དབང་བསྐུར་གྱི་དུས་དང༌། རྨི་ལམ་དུ་འོད་གསལ་ཟིན་པ་དང༌། གཏུམ་མོ་སོགས་སྒོམ་སྟོབས་ཀྱིས་ཚུད་པ་ཡིན་ལ།དུས་དེ་གསུམ་དུ་ཇི་ལྟ་བའི་དོན་མ་བཅོས་པ་དེ་རྟོགས་པ་ཡིན་གསུངས། ཞེས་པའི་དོན་ནི། སངས་རྒྱས་པ་ན་རླུང་ལ་བརྟེན་པའི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་ཤེས་བསླུ་ཆོས་ཀྱི་བརྫུན་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ན། དེའི་བཞོན་པའི་རླུང་ཡང་འབྲེལ་ཟླ་འགགས་པ་ན་འབྲེལ་ཟློ་འགག་པས་གྱང་དང་རྩིག་པ་འགྱེལ་མཉམ་དུ་འགྲོ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ལས་རླུང་གི་རོ་ལྡང་བ་མེད་པར་དབུ་མར་ཐིམ་འགྲོ་བ་ཡིན། ར་རོ་བ་ནས་འཕོ་མཚམས་ཀྱི་བར་བཞིར་རླུང་དབུ་མར་བསྡུ་བ་ནི།གཟུང་འཛིན་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ནི་རོ་རྐྱང་གི་བརྒྱུད་ནས་རྒྱུ་བའི་རླུང་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ལ་གཟུང་འཛིན་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་རགས་པ་འགགས་པ་ན་རོ་རྐྱང་གི་རླུང་རགས་པ་དབུ་མར་བསྡུས་པ་ཡིན། དགེ་སྡིག་གི་བློ་ཤུགས་དྲག་པོ་སྐྱེས་པ་ན་སེམས་དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་ངོ་གཡེར་དུ་ཐོན་ནས་གཟུང་འཛིན་རགས་པ་འགག་པས་དེའི་རྟེན་གྱི་རླུང་དབུ་མར་བསྡུ་བ་ཡིན་ལ། གཉིད་འཐུག་པོའི་དུས་ནི་འཇུག་ཤེས་ཉོན་ཡིད་དང་བཅས་པ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལ་བསྡུས་པས་དེའི་བཞོན་པའི་རླུང་ཐམས་ཅད་སྙིང་གའི་དབུ་མར་བསྡུ་བ་ཡིན། སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་མ་ཐག་གཟུང་འཛིན་གྱི་བསླད་མ་ཞུགས་པའི་དུས་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཤེས་པའི་རྟེན་གྱི་རླུང་ཕྲ་མོ་དབུ་མར་བསྡུས་པ་ཡིན་ལ། འདིའི་ཆ་ཤས་ནི་ཕྲ་དྲགས་པས་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པ་ལ་རླུང་དབུ་མར་བསྡུས་པའི་ཕྱི་རྟགས་གང་ཡང་མི་གསལ་ལ། གཟུང་འཛིན་རགས་པ་འགགས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཡོད་པ་ཞིག་གིས་སྒོ་ལྔ་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་འགགས་པའི་ཕྲ་བའི་རླུང་དབུ་མར་འཇུག་ངོས་ཟིན་པས་སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་གསལ་ལ་མི་རྟོག་ཙམ་དེ་ཉིད་ལ་གཟུང་འཛིན་གྱི་བསླད་པ་མ་ཞུགས་པར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་མ་བཅོས་རྒྱ་འབྱམས་ཀྱི་རྟོགས་པ་སྐྱོང་དུ་ཡོད་དེ། དེ་ལྟའི་རླུང་དབུ་མར་བསྡུ་བ་ལ་ནི་སྟེང་འོག་གི་སྲོག་རྩོལ་གྱི་རླུང་འགོག་དགོས་པ་ནི་མ་ཡིན་པས་རླུང་རང་བབས་སུ་བཞག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རླུང་དབུ་མར་ཐིམ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། མགོན་པོ་འབྲི་ཁུང་པས། རླུང་མི་འཛིན་པར་ལྷུག་པར་འཇོག་པ་ཟབ། ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞིག་གིས་སྒོ་ལྔ་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བའི་རླུང་དབུུ་མར་འཇུག་འདི་སྦྱངས་པས་ལས་སྣང་རགས་པ་དང་ལས་རླུང་རགས་པ་མ་འགགས་བཞིན་དུ། རླུང་རགས་པ་དེའི་རྟེན་གྱིས་ཕྲ་བའི་རླུང་དབུ་མར་ཇེ་ཆེར་ཐིམ་པ་ན་ཇི་ཞིག་ན་རགས་པའི་ལས་སྣང་དང་ལས་རླུང་རྟོགས་པ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཞི་རྩ་ཆད་པའི་མྱུ་གུ་ལྟར་རང་ཆད་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ཚེགས་མེད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་འགྲོས་ཆེས་ཟབ་པར་ཡོད་དོ།

又问："气如何进入中脉？"回答："真正不退转地进入是在成佛时。除此之外，有醉酒、昏厥、行淫、气转换间隙、生起强烈贪嗔等、由强烈信心悲心等聚集元素、沉睡，以及五根识刚见对境时离六识执著的八种时机，但这些都是局部的。在此，依靠上师口诀的俱生金刚身的脉气明点结印为缘，在三个时间中气进入中脉：灌顶（如瓶灌）等时，梦中把握光明时，以及通过修习拙火等力量而进入。在这三个时机中，能领悟无造作的真实义。"
这段话的意思是：成佛时，依靠能取所取的迷惑虚假分别识完全消除，其载体的气也随着关联物消失而消失，就像墙与墙基同时倒塌一样，业气的残余完全不起，消融于中脉。
从醉酒到气转换间隙这四种情况下气聚集于中脉，是因为能取所取的分别识依靠走行于罗杨脉的气，当粗分的能取所取识停止时，罗杨脉中的粗气就聚集于中脉。当生起强烈的善恶念时，那种心的本性明显显现，粗分能取所取停止，其依靠的气就收摄于中脉。在深度睡眠时，转识和染污意识都摄入阿赖耶识，其载体的所有气都收摄于心间的中脉。
五根识刚刚面向对境时，尚未进入能取所取的染污状态，此时作为能取所取识载体的细微气收摄于中脉。这部分因过于微细，普通人无法明显觉察到气入中脉的外在征象。但一位拥有能取所取粗分已灭的空性瑜伽的人，能够识别五根对境时细微气入中脉的状态，因此可以在五根识清明而无分别的状态中，不让能取所取的染污进入，修持无造作广大的大手印证悟。
这种将气聚集于中脉的方法，不需要阻止上下生命力气，只要让气自然安住，气就会融入中脉。如同怙主直贡巴所说："不持气而自然安放为最深。"
因此，对获得显空不二证悟的瑜伽士来说，如果修习五根对境上解脱时气入中脉，则即使粗分业显现和粗分业气未停止，随着依靠这粗气的细气逐渐更多融入中脉，最终粗分的业显现和业气连同证悟一起，都会像断了根基的嫩芽一样自行断除，这是一种极其深奥且毫不费力的缘起规律。
;


 །རྒྱུ་མཚན་དེས་སྒོ་ལྔ་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་བཟུང་འཛིན་གྱི་བཅོས་བསླད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དེ་ཀ་ལེགས་པར་སྐྱོང་ན་སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་རྟོག་པ་རང་འགའ་བ་ཐམས་ཅད་འགགས་པའི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་སྟེ། ཏོག་ཙེ་པས། མིག་གི་རྣམ་ཤེས་རྟོག་པ་ཡི། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཞེས་འབྱུང་ལ་འདི་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་འབྱོངས་པ་ན་སྣང་བ་ལ་སྐྱོན་དང་སྟོང་པ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་མི་མཐོང་བའི་སྣང་སྟོང་རོ་གཅིག་གི་རྟོགས་པ་འཆར་བ་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་བ་ཡང་དགོན་པས། སྒོ་ལྔ་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་ཤར་བ་རིག་པའི་མདངས། །ཡུལ་འཛིན་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་གཤིས། །སྟོང་གསལ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་འཆར་བ་རང་གྲོལ་གྱི་ཉམས། །སྣང་བ་ལ་སྐྱོན་དུ་མ་བལྟ་ཞེན་པ་ཐོང་དང༌། །སྒོམ་རོ་གཅིག་གི་ཀློང་དུ་ཕེབས་པ་ཞིག་འོང་གི །ཞེས་གསུངས་པས། སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་ཁ་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པས་སྒྲོ་སྐུར་དུ་མ་བྱས། ཁ་ནང་དུ་ཉོན་ཡིད་སོགས་ཀྱིས་བདག་ཏུ་མ་བཟུང་བའི་ལུང་མ་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཀྱང༌། ད་དུང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་མི་རྟོག་རང་ངོ་མ་ཤེས་པའི་རྨོངས་ཆའི་དྲི་མ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་སྙོམ་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པའམ་གནས་ངན་ལེན་གྱི་དྲི་མ། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་མ་སྒྲིབ་ལུང་མ་བསྟན་བྱ་བ་དེ་ཡིན་པས། དེ་ལ་ཤེས་སྒྲིབ་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བའང་ཟེར། དེ་ས་བཅུ་རྒྱུན་གྱི་ཐ་མར་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བཅོམ་ནས་འཚང་རྒྱ་བ་ཡིན་ཞེས་རྒྱལ་བ་རྒོད་ཚང་པ་ཆེན་པོས་གསུངས་སོ།

因此，在五根对境上，若能善修持远离一切能取所取造作污染的状态，二障分别自然止息，无分别智慧自然生起。如同妥采巴所说："眼识分别之，不二智慧甚稀奇。"当这种修持极为纯熟时，会生起不见显现为过患、也不见空性为功德的显空一味的证悟。正如胜者杨贡巴所说："五根对境上显现为觉性之光辉，对境执取从缘生是无生之本性，显现为空明离戏论是自解脱之体验，不要视显现为过患而放下执着，将会进入禅修一味的境界。"
因此，五根识向外时不被意识加以增益或损减，向内时不被染污意等执为我的无记状态，虽然只是显现了平常意识的一部分，然而仍有一种无记无分别而不认识其本性的无明污染存在，这就是所谓的等持障或习气污染，即阿赖耶识无覆无记。这也称为极其微细的所知障。正如胜者果仓巴大师所说，这种障碍在十地最后阶段以金刚喻定摧毁后方能成佛。
;


 ། བུམ་སོགས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་ན་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཆས་བསྡུས་ཀྱི་དུག་ལྔའི་རྟོག་པ་འགགས་པ་ན་དེའི་བཞོན་པའི་རླུང་ཡང་དབུ་མར་བསྡུས་ལ། དབང་གི་བྱེད་པས་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་ཐོབ་པས་ཡེ་ཤེས་དེའི་བཞོན་པའི་རླུང་གིས་དབུ་མའི་མདུད་པ་དྲལ་ནས་རླུང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ལས་རླུང་གི་རྒྱུ་བ་རྣམས་རྡོ་ཁབ་ལེན་གྱིས་ལྕགས་ཕྱེ་བསྡུས་པ་ལྟར་དྲངས་ཏེ་དབུ་མར་ཐིམ་པར་བྱེད་པའམ། དབང་དུས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་མའི་རྩ་དབུ་མ་དང་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྩ་དབུ་མའི་མར་སྣ་ཕྲད་པའི་ཚོར་བདེས་དྲངས་པའི་ལུས་སེམས་ཀྱི་རེག་པའི་མེ་རླུང་གིས་རྣལ་འབྱོར་ཡབ་ཡུམ་གྱི་ལས་རླུང་ཐམས་ཅད་དེར་བསྡུས་ནས་ལས་རླུང་དབུ་མར་མི་དམིགས་པར་བསྡུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་འཛིན་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་རང་སར་དག་ནས་དབང་གསུམ་པ་དང་བཞི་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱེད་དེ། དེ་ཡང་བདེ་བའི་ཆ་ནས་གསུམ་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་སྟོང་པའི་ཆ་ནས་བཞི་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། བདེ་སྟོང་གང་གིས་ཀྱང་བཅོས་བསླད་ཐམས་ཅད་བྲལ་བའི་ཤེས་པ་རྒྱ་དང་རིས་སུ་མ་ཆད་པའི་ཆ་ནས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཉིད་སྒྲིབ་བྲལ་དུ་འཆར་བ་ཡིན། དེ་ལྟར་དབང་དོན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ནས་དབང་བསྐུར་ཐོབ་པའི་དབང་གིས་མྱོང་བ་དེ་ཉིད་གཉིད་སྟུག་གི་དུས་འཆར་བའི་འདུན་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་དུ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་འཆར་བས། གཉིད་འོད་གསལ་དུ་དག རླུང་དབུ་མར་ཐིམ། རྨི་ལམ་སོགས་སྣང་ཆ་ལྷ་སྐུར་ལྡང་བ་ཞིག་འབྱུང༌། དེ་ལྟར་དབང་དུས་ཀྱི་མྱོང་བ་གཉིད་དུས་སུ་སྲེ་ཐུབ་པའི་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་དང་ལྡན་པ་དེས་སྟེང་འོག་གི་སྲོག་རྩོལ་གྱི་རོ་རྐྱང་གི་ལས་རླུང་ལྟེ་བའི་གཏུམ་མོ་ལ་བསྣུན་པས་གཏུམ་མོའི་མེས་ལྟེ་བའི་རྩ་དབུ་མའི་ཞལ་ཕྱེས་པས། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རླུང་བྱུང་བ་སླར་ཡང་གཏུམ་མོའི་མེ་ལ་ཕོག་པས་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་གཏུམ་མོ་ཉིད་ལ་ལས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་རླུང་དྲག་པོར་གྱེན་དུ་འབར་བས། ལས་གཏུམ་གྱིས་ལས་རླུང་ཐམས་ཅད་དབང་དུ་བྱས་ནས་དབུ་མར་ཐིམ་པར་བྱས་ཏེ་རྣམ་རྟོག་གི་རྒྱུ་བ་འགོག་པར་བྱེད་ལ་ཡེ་གཏུམ་གྱིས་ཡེ་རླུང་ཐམས་ཅད་དབང་དུ་བྱས་ནས་དབུ་མར་ཐིམ་པར་བྱས་ཏེ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་ཆད་དང་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པར་འབྱུང་བར་བྱེད་པས་རླུང་དབུུ་མར་འཇུག་གི་དུས་འདི་གསུམ་དུ་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་རྟོགས་པས་སྒྲིབ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་གཅོད་པར་བྱེད་པས་རླུང་དབུ་མར་ཆུད་པའི་ཐབས་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱའོ།

在进行瓶灌等灌顶时，当分别识摄受的五毒分别念停止时，其载体的气也聚集于中脉。通过灌顶作用获得对智慧的掌控，该智慧的载体气解开中脉的结，这种气如同磁石吸引铁屑一般，将业气吸引并融入中脉。或者，灌顶时明妃的中脉与瑜伽士中脉下端相触产生的乐受，引发身心触动的火风，将瑜伽士父母所有的业气收摄于彼，通过将业气无所缘地收摄于中脉，能取所取分别识的一切垢染自然清净，从而现前第三灌与第四灌的智慧。就乐的方面而言是第三灌智慧，就空的方面而言是第四灌智慧，从乐空均不受任何造作污染、无限制的心识方面而言，则是离障显现的平常心大手印。
如此灌顶义在相续中生起后，通过已获得灌顶的力量，凭借那种体验在深度睡眠时显现的意愿力，平常心在彼时显现，使睡眠净化为光明，气融入中脉，梦等显相升起为本尊身。能够将灌顶时的体验与睡眠时结合的人，将上下生命气的罗杨业气冲击脐轮拙火，拙火之火开启脐轮中脉口，从中生起智慧气，再触及拙火，由此缘故，拙火本身的业与智慧火风猛烈向上燃烧。业拙火掌控一切业气并使其融入中脉，从而遮止分别念的运行；智慧拙火掌控一切智慧气并使其融入中脉，使大手印智慧不间断、无增减地生起。因此，在气入中脉的这三个时机中，通过了悟实相的证悟能断除一切障碍群，所以应当勤修气入中脉的方便法。
;


 །
༡༠༥

 །
༡༠༥


#### 注意此处是断点重试开始位置，可能需要清理此位置之前的一次翻译 ####
这是您提供的藏文文本：
།
༡༠༥
直译成简体中文是：
。
105
（这个文本似乎只包含藏文标点"།"（藏文句号或终止符）和数字"༡༠༥"（105））


